آیا پدر و مادر خوبی برای فرزندانمان هستیم ؟
 آیا علایق و خواسته های آنها را می شناسیم ؟
آیا میدانید که فرزندانتان با چه کسانی دوست هستند؟
دوستانشان را می شناسید ؟ کدام کتاب درسی را بیشتر دوست دارند و کدام را کمتر؟ اصلأ از وضع درس و مشق آنها خبر دارید . یا فقط موقع کارنامه گرفتن به مدرسه می روید.
در روز چند ساعت از وقت خود را برای درس و مشق فرزند خود قرار می دهید.
روزی چند ساعت یا بهتر بگویم چند دقیقه با فرزند خود به طور صمیمانه و بدون امرو نهی کردن صحبت می کنید؟
بیاید با فرزندانمان آنقدر صمیمی و مهربان باشیم که آنها پدر و مادر خود را بهترین دوستان خود بدانند. تا اگر روزی مشکلی برایشان پیش آمد ،به جای آنکه مشکلشان را با دوستانشان مطرح کنند و از آنان کمک بخواهند با ما در میان بگذارند. چه بسا اگر مشکل خود را برای دوستان خود بگویند با راهنمایی نادرست آنها به راههای بد کشیده شوند.
آنقدر به آنها محبت کنیم که احساس کمبود محبت نکنند. و محبت و مهربانی را خارج از خانه جستجو نکنند.
چگونه می شود که خیلی از فرزندان ساعت ها وقت خود را پای تلفن برای صحبت کردن با دوستانشان می گذرانند.
آیا ما نتوانستیم که نقش خود را به عنوان پدر و مادر و یا دوستانی خوب ایفا کنیم. مطمئنأ اگردوستان خوبی می بودیم اینگونه نمی شد .
چرا ما باید از هر ده جمله که به بچه ها می گوییم هفت یا هشت تای آن امر و نهی می باشد . چرا زبان نصیحت را طولانی می کنیم . بعضی مواقع یک تذکر کوتاه و مفید می تواند اثر بخش تر از سه ساعت نصیحت کردن باشد.
پس بیایید با بچه هایمان مهربانتر رفتار کنیم.

 (گلها مشکلی ندارند باغبانها اشکال دارند.)

                                                                                             (دکتر به پژوه )

 

دهم محرم الحرام سال 61 هجری قمری ، یکی از حماسی ترین حوادث تاریخ صدر اسلام و تاریخ بشر در دشت کربلا روی داد. در این واقعه ، حضرت امام حسین (ع) به اتفاق جمعی از یارانشان ، برای پاسداری از دین و پایداری حیات اسلام ، همچنین آموزش دینداری و آزادی به مردم و مبارزه با ظلم یزید به نبرد با لشکری عظیم از کفار پرداختند. آنان شجاعانه ایستادگی و سرانجام در این را جان خود را نثار کردند.
نتیجه و محصول فاجعه کربلا میلیونها شیعه ای است که امروز بهترین نغمه های عرفانی و بالاترین فلسفه های معنوی و دلپذیرترین هنر پروریهای روحی را بعالم بشریت داده اند.

وقتی زینب (س)متولد شده بود ،سلمان فارسی برای تهنیت ولادت زینب آمد. دید علی (ع) در سکوت سنگین و پر اندوهی فرو رفته است! علی (ع) برای سلمان از کربلا گفت و سرنوشتی که دخترش در پیش دارد.
روایت شده است : پیامبر اکرم (ص) در مسجد تشریف داشت ، آن وقت سلمان فارسی شرفیاب شده و آن سرور را به ولادت حضرت زینب بشارت داد و تهنیت گفت . آن حضرت گریست و فرمود : ای سلمان! جبرییل از جانب خداوند جلیل خبر آورد که این مولود گرامی مصایب بسیاری خواهد دید ، تا این که به درد و مصیبت کربلا مبتلا شود.

دهم محرم الحرام سال 61 هجری قمری (حضرت عباس بن علی (ع) )سردار رشید اسلام در ظهر عاشورا در کربلا به شهادت رسید . حضرت عباس بن علی ملقب به باب الحوائج و مکنی به ابوالفضل (ع) بود . او در دامان مولا علی  (ع) پرورش یافت و از دریای فضایل حضرت بهره برد . او که به درجه یقین قلبی رسیده بود ، حقایق بسیاری از پدر بزرگوار خود درباره حماسه کربلا شنیده بود و با اطمینان کامل در خدمت برادر بزرگوارش امام حسین (ع) قرار گرفت . حضرت عباس (ع) مجموعه ای از فضایل و کرامتها بود و شجاعت وایثارش باعث شد که امام حسین (ع) پر چمداری کربلا را به او بسپارد .
حضرت ابوالفضل (ع) که نمونه کامل سرداری وفادار و شجاع بود ، با وجود امان نامه ای که شمر از طرف عمر سعد برای او و سه برادرش آورده بود ، در کنار برادرش امام حسین (ع) ماند و بر آن امان نامه لعنت فرستاد . حضرت عباس (ع) شهادت سه برادرش را برای حفظ اسلام و حفظ جان امام حسین (ع) به جان خرید و خود آخرین فرد از یاران امام حسین (ع) بود که جانش را فدای امام خود کرد . 

نام :حسین
پدر و مادر :امام علی بن ابیطالب(ع) وحضرت فاطمه زهرا (س)
شهرت :سیدالشهداء
کنیه :اباعبدالله
زمان و محل تولد :سوم شعبان سال 3 هجرت در مدینه
زمان و محل شهادت :روز عاشورای سال 61 ه.ق در کربلاء در سن 57 سالگی.
مرقد شریف :در کربلاء مقدس
دوران زندگی :در چهار بخش :
1-عصر رسول خدا(ص) (حدود 6 سال)
2-دوران ملازمت با پدر (حدود 30 سال)
3-ملازمت با برادرش امام حسن (حدود ده سال)
4-مدت امامت :ده سال